คิดว่า “แค่ช่วยนาย” แก้เอกสารให้ผ่านๆ ไป… รู้ตัวอีกที เจอข้อหาหนักยิ่งกว่าคนโกงเงิน! (อ่านก่อนชีวิตราชการจะพังเพราะปลายปากกา)
เคยไหมครับ? งานเร่ง นายสั่งมา “น้อง… ช่วยแก้ตัวเลขตรงนี้หน่อย เอาให้มันเนียนๆ นะ เดี๋ยวตรวจรับไม่ผ่าน”
ด้วยความเกรงใจ หรืออยากให้งานจบๆ ไป คุณก็ยอมจรดปากกาแก้ หรือเซ็นรับรองไปทั้งที่รู้ว่ามันไม่จริง
หยุดเดี๋ยวนี้ครับ! คุณกำลังเปิดประตูรับ “หายนะ” เข้ามาในชีวิต
รู้ไหมว่า การกระทำแค่ครั้งเดียว มันลากข้อหามาหาคุณเป็นพวงแบบ “คอมโบเซ็ต” เลยนะครับ:
ปลอมเอกสาร (ม.161): แค่คุณแก้ไข เติม หรือตัดทอนข้อความในเอกสารราชการให้ผิดไปจากเดิม… โดนแล้วหนึ่งดอก!
รับรองเท็จ (ม.162): คุณมีหน้าที่ทำเอกสาร แต่ดันไปเซ็นรับรองว่าเรื่องโกหกเป็นเรื่องจริง (เช่น ของยังไม่มา แต่เซ็นว่าตรวจรับครบแล้ว)… โดนดอกที่สอง!
ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ (ม.157): นี่คือข้อหาครอบจักรวาล เมื่อคุณทำผิดสองข้อบนในฐานะเจ้าหน้าที่รัฐ ก็หนีไม่พ้นมาตรานี้… โดนดอกที่สาม!
แล้วที่น่ากลัวที่สุดคือ กฎหมาย ป.ป.ช. ที่ให้อำนาจไต่สวนแบบเจาะลึก เขาจะตามรอยเอกสารเน่าๆ พวกนี้แหละ มามัดตัวคุณจนดิ้นไม่หลุด
แต่อย่าเพิ่งสติแตก! ทางรอดยังพอมี ถ้าคุณทำไปเพราะ “ไม่รู้” หรือ “ถูกผู้มีอำนาจบีบบังคับ” โดยที่คุณไม่ได้มี “เจตนาทุจริต” หรือไม่ได้ประโยชน์อะไรด้วย… นี่คือจุดตายที่ใช้สู้คดีได้ครับ
แต่คุณต้องพิสูจน์ให้ศาลเห็นให้ได้ (ซึ่งไม่ง่าย และต้องใช้เทคนิคทางกฎหมายชั้นสูง)
“งานเอกสารราชการ เหมือนเดินบนกับระเบิด พลาดนิดเดียวตายหมู่… ถ้าเผลอเหยียบไปแล้ว อย่ากู้ระเบิดเองครับ รีบหาผู้เชี่ยวชาญมาช่วยด่วนที่สุด”
